غزل 67 | مرا در کوی یاری منزلی بود

مرا در کوی یاری منزلی بود

چه منزل منزل جان و دلی بود

خوشا عشق پری‌رویان که از وی

مرا آسان شدی گر مشکلی بود

خوشا سالی که در هر هفته روزی

مرا در برج ماهی منزلی بود

شده رام رقیب از گریهٔ من

چه حاصل گریهٔ بی‌حاصلی بود

به محشر سرخ‌رو خیزد هر انگور

شهید روی چون تو قاتلی بود

به تلخی جان شیرین داد خاقان

چرا کاو کشته شیرین گلی بود

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.