غزل 128 | ناله تا چند کنم از پی بیماری دل
ناله تا چند کنم از پی بیماری دل
کو طبیبی که کند فکر پرستاری دل
دل من بسته نگاری به کمند سر زلف
باز شد نوبت زاری گرفتاری دل
بار غم را ز دلم یار چو آمد برداشت
بعد از این نیست چو من کس به سبکباری دل
با رقیبان مگر امروز به عیشی مشغول
که رسد باز به گوشم صنما زاری دل
بود آیا که علی رغم رقیبان خاقان
یار آید به بر از مهر و کند یاری دل
نظرها
نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک میشود.