فیض کاشانی

رباعی 37 | کو همت عالئی که تا پست شوم

کو همت عالئی که تا پست شوم

کو نیستی ز خویش تا هست شوم

کی می‌گذرد به عاقلی عمر عزیز

ای عشق بیار باده تا مست شوم

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.