غزل 109 | غم زمانه که هیچش گران نمیبینم
غم زمانه که هیچش گران نمیبینم
دواش غیر امام زمان نمیبینم
عجب بود که در ایام ما ظهور کند
چرا که طالع خویش آن چنان نمیبینم
ز دامن غم او دست بر نمیدارم
چرا که مصلحت خود در آن نمیبینم
بدین دو دیده حیران من هزار افسوس
که با دو آینه رویش عیان نمیبینم
نشان دوستی اهل بیت پرهیز است
در اهل دانش عصر این نشان نمیبینم
مپرس فیض ز من سرّ غیبتش که در آن
به هیچ‌جا سخن دل نشان نمیبینم
کسی که گوش کند نالهام در این غم کو؟
خموش که اهل دلی در جهان نمیبینم
نظرها
نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.