قدسی مشهدی

غزل 190 | با لبت عمر ابد عیش نهانی می‌کند

با لبت عمر ابد عیش نهانی می‌کند

خوب‌رویی با جمالت کامرانی می‌کند

حسن چون آتش فروزد، برق بر دل می‌زند

عشق چون سودا کند سودای جانی می‌کند

حیرتی دارم که جان جزوی‌ست از اجزای عشق

بی‌محبت، بوالهوس چون زندگانی می‌کند؟

مهر می‌گویند کز یک سو نمی‌باشد، چرا

دل به این نامهربانان مهربانی می‌کند؟

با سبک‌روحان راه عشق باشد همسفر

سایه جان بر تن قدسی گرانی می‌کند

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.