قدسی مشهدی

رباعی 142 | عمری‌ست که یار درد من افزوده‌ست

عمری‌ست که یار درد من افزوده‌ست

بر دیده من پای ز غفلت سوده‌ست

شکر قدمش چگونه گویم که هنوز

چون حلقه دام، خاک و خون آلوده‌ست

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.