قدسی مشهدی

رباعی 166 | تا بود هوس، به دل قرارم نگذاشت

تا بود هوس، به دل قرارم نگذاشت

وز شغل طلب، به هیچ کارم نگذاشت

حاصل، که پراکنده خیالی هرگز

آواره نکرد و در دیارم نگذاشت

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.