قدسی مشهدی

رباعی 314 | تا مهر توام به سینه مستور بود

تا مهر توام به سینه مستور بود

ظلمت ز فضای خاطرم دور بود

دل روشنی‌ام ز عشق باشد، آری

ویرانه ز آفتاب معمور بود

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.