قدسی مشهدی

رباعی 383 | گر خانه چشم من بود تیره و تار

گر خانه چشم من بود تیره و تار

از گریه مدان تیرگی‌اش را زنهار

گلگون سرشک من نینگیخته گرد

چشمم ز فراق دوست آورده غبار

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.