قدسی مشهدی

رباعی 394 | از بس که بود چشم خزف بر گوهر

از بس که بود چشم خزف بر گوهر

تنگ آمده عرصه صدف بر گوهر

از آفت چند قطره دریا دزد

چسبیده صدف به هر دو کف بر گوهر

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.