قدسی مشهدی

رباعی 458 | چنندان که زند طعنه طعنش بر دل

چنندان که زند طعنه طعنش بر دل

از باطن درویش بود خواجه بحل

هرچند که تیغ، خون به خاک آمیزد

آلوده نگردد آب اصلیش به گل

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.