مهستی گنجوی

رباعی 170 | ای تنگ شکر چون دهن تَنگت نی

ای تنگ شکر چون دهن تَنگت نی

رخسارهٔ گل چون رخ گلرنگت نی

از تیر مژه این دل صد پارهٔ من

می‌دوز و ز پاره دوختن ننگت نی

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.