میلی

غزل 297 | دگر دل ربود از کفم دلربایی

دگر دل ربود از کفم دلربایی

مه بی‌وفایی، بلای خدایی

کشد جذبه شوق، بی‌اختیارم

به سوی ستم‌پیشه بی‌وفایی

مکن رو چو آیینه سوی رقیبان

حذر کن که آهی کشد مبتلایی

به کوی تو از بس که بی‌اعتبارم

گریزم چو پیدا شود آشنایی

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.