خیام

شعر 13 | مِی خور که به زیرِ گِل بسی خواهی خفت

مِی خور که به زیرِ گِل بسی خواهی خفت

بی‌مونس و بی‌رفیق و بی‌همدم و جفت

زنهار! به کس مگو تو این رازِ نهفت

هر لاله که پَژْمُرد، نخواهد بِشْکفت!

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.