ابوسعید ابوالخیر

رباعی 392 | در عشق تو ای نگار پر کینه و جنگ

در عشق تو ای نگار پر کینه و جنگ

گشتیم سرا پای جهان با دل تنگ

شد دست ز کار و ماند پا از رفتار

این بس که به سر زدیم و آن بس که به سنگ

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.