طغرای مشهدی

غزل 345 | دل به امید عشق او، تن به هوس نمی دهد

دل به امید عشق او، تن به هوس نمی دهد

هر که به شعله یار شد، باج به خس نمی دهد

بسته نقاب شرم او، بوسه کجا و من کجا

در نگشوده، باغبان میوه به کس نمی دهد

آهن و شیشه را نبود اینهمه بهره از صفا

عکس جمال کیست این، کآینه پس نمی دهد؟

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.