طغرای مشهدی

غزل 373 | نمی استد به زور صبر، اشک غربت آلودم

نمی استد به زور صبر، اشک غربت آلودم

مگر پیش ره این آب را خاک وطن گیرد

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.