طغرای مشهدی

غزل 468 | خاک گردیدم، نگردید آرزوها بر طرف

خاک گردیدم، نگردید آرزوها بر طرف

برطرف شد دل، نشد یک مو تمنا برطرف

واعظا تا کی خروشی برگنهکاران عشق؟

جنت از تو، دوزخ از ما، شور و غوفا برطرف!

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.