طغرای مشهدی

غزل 479 | دماغم خشک و لب [خشک] و دهان خشک

دماغم خشک و لب [خشک] و دهان خشک

دو چشمم تر، گلو خشک و زبان خشک

چو گردد کشتی ما گرم رفتار

کنار بحر تر گردد، میان خشک

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.