طغرای مشهدی

غزل 480 | می بارد از خندیدنت، یک سو شکر، یک سو نمک

می بارد از خندیدنت، یک سو شکر، یک سو نمک

پاشد ز لب دزدیدنت، یک سو شکر، یک سو نمک

در تکیه گاه سرخوشی، بر نازبالش ریخته

از بوسه رخ تابیدنت، یک سو شکر، یک سو نمک

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.