طغرای مشهدی

غزل 491 | تا ز مشق خود نیفتم، هرکجا می قحط شد

تا ز مشق خود نیفتم، هرکجا می قحط شد

شیشه را پر آب کردم، جام پی در پی زدم!

چون خسی کز جنبش دریا به موجی برخورد

رو به من آورد دنیا، پشت پا بر وی زدم

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.