طغرای مشهدی

غزل 492 | کو صبر کز صبوری، تاب جفا بیارم؟

کو صبر کز صبوری، تاب جفا بیارم؟

بی صبرم آفریدند، صبر از کجا بیارم؟

تا کی دلم بماند در پیش خوبرویان؟

عضوی ست رفته از جا، باید به جا بیارم

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.