طغرای مشهدی

غزل 525 | مویی شده ام، به که به موی تو بسازم

مویی شده ام، به که به موی تو بسازم

تا مویه کنان با غم روی تو بسازم

من بلبل مستم، تو هراسان گل سرکش

باید ز ره صبر، به بوی تو بسازم

داغت ز سراپای تنم دود برآورد

می خواست که با آتش خوی تو بسازم

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.