عمعق بخاری

دیوان عمعق بخاری

کوتاه دربارهٔ شاعر

امیرالشعرا شهاب‌الدین عَمعَق بُخاری (؟ –۵۴۲ یا ۵۴۳ قمری) مُکَنی به ابوالنجیب و ملقب به شهاب الدین و امیرالشعراء، از شاعران پارسی گوی سدهٔ پنجم و ششم قمری در فرارود است. او به درگاه پادشاهان آل افراسیاب تعلق داشت و چند تن از امیران آن را ستایش کرده است. اشعار وی آکنده از صنایع بدیعی است. او به‌ویژه در تشبیه چیره دست است. عمعق عمری دراز (بیشتر از صد سال) یافت. انوری ابیوردی عمعق را در شعر اهل خراسان خود به عنوان استاد سخن یاد می‌کند و مصرعی از شعر او: «خاک خون آلود ای باد به اصفهان بر» را تضمین می‌کند.

تخلص او را برخی «عمیق» و «عمیقی» گفته‌اند، ولی گویا تخلصش در اصل «عقعق» (که نام مرغی است هشیار) بوده و بعدها توسط رونویسان به صورت عم

زندگی‌نامه کامل

این دیوان در 4 بخش سازمان یافته است.

کتاب‌ها

نمونه اشعار