اَبوالنَّجم احمد بن قوس بن احمد منوچهری دامغانی (درگذشته به سال ۴۳۲ هجری) معروف به منوچهری دامغانی، از شعرای طراز اول سده پنجم هجری و اهل دامغان بود. در کتب تذکره او را شصت گله و شصت کُله لقب دادهاند. گویا علت اشتهار منوچهری با این لقب در نزد تذکرهنویسان، اشتباه این شاعر با «شمس الدین احمد بن منوچهر شصت کُله» از شعرای سده ششم است. منوچهری تخلص خود را از نام نخستین ممدوح خود منوچهر زیاری پنجمین حکمران زیاری گرفته است. هیچ نسخهٔ قدیمی از منوچهری در دست نیست و غالب نسخ موجود آن از عهد قاجاریه و قدیمیترین آن از دوره صفویه برجا مانده است.
از کودکی و جوانی منوچهری در دامغان اطلاعات چندانی در دست نیست جز آنکه عوفی نوشته است «در ایام کو
تعبیر شما از این فال
نظر شما برای دیگران و برای بهتر شدن تعبیر خیلی مهم است. چند جمله بنویسید.
هنوز نظری تأیید نشده. اول شما بنویسید.
{{ c.body }}
{{ r.body }}