طغرای مشهدی

غزل 683 | بس که هر سو رخنه دارد کلبه ام چون خانه گل

بس که هر سو رخنه دارد کلبه ام چون خانه گل

سر برآورده ست گویی از گریبان خرابی

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.