سوزنی سمرقندی

دیوان سوزنی سمرقندی

کوتاه دربارهٔ شاعر

شمس‌الدین محمد بن علی (یا مسعود) سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ یا ۵۶۹ هجری قمری) معروف به سوزنی سمرقندی، شاعر فارسی‌سرای سدهٔ ششم هجری در فرارود بود. او را یکی از سرآمدان هجوسرایی در زبان فارسی در این دوره می‌دانند. هرچند اشعار تند و گزندهٔ او شهرت فراوانی یافت، اما بنا بر روایات، در اواخر عمر به تصوف گرایید و از سرودن هجو و هزل توبه کرد.

نام او شمس‌الدین محمد (و بنا بر روایتی مسعود) بن علی سمرقندی بود. در اشعار خود، از نام‌های «محمد»، «عمر» و «بوبکر» نیز برای اشاره به خود استفاده کرده است. لقب شاعری او «حکیم» و «تاج‌الشعرا» بود. دربارهٔ خاستگاه تخلص «سوزنی» (سوزن‌ساز) دو دیدگاه وجود دارد: دیدگاه مشهورتر که از عوفی نقل شده، آن را ناشی از ع

زندگی‌نامه کامل

این دیوان در 14 بخش سازمان یافته است.

کتاب‌ها

نمونه اشعار